مردم از اين مژده شادمان شدند و بسيار در حق او دعا كردند . گفته شد كه وزير ، احمد بن نظام الملك ، از مال خود پانزده هزار دينار براى ساختمان ديوار داد و گفت : « باقى آن را هم ميان ساير بزرگان سرشكن كنيد و از آنان بگيريد . » ديوار بغداد را مردم خودشان مىساختند و اهل هر محله به نوبت كار مىكردند و كار خود را نيز با نواى طبل و نى انجام مىدادند . براى اين ديوار گنبدهائى نيز ساختند . و پس از پايان آن به آذين شهر پرداختند . درين سال نقيب العلويين معزول شد و خانهء على بن افلح ويران گرديد . خليفه او را گرامى مىداشت . ولى بعد معلوم شد كه دو نفر مذكور چشمان دبيس هستند و هر چه مىبينند ، به او خبر مىدهند . خليفه پيشوائى علويان را به على بن طراد داد كه نقابت عباسيان را داشت . در اين سال امير بلك سپاهيان خود را گردآورى كرد و براى جنگ با فرنگيان روانه شام شد . فرنگيان با او به پيكار پرداختند ولى شكست خوردند و گروهى از آنان كشته شد . گروه ديگرى نيز از سرداران و سربازان پيادهء آنها اسير گرديدند . درين سال قحطى سختى روى داد . اين قحطى در عراق شدت بيشترى داشت ، بطوريكه بهاى هر كيسه آرد سبوس‌دار به شش دينار و ده قيراط رسيد . درين سال ، در ماه صفر ، قاسم ابن ابو هاشم علوى حسنى امير مكه از دنيا رفت .